Showing posts with label गझल. Show all posts
Showing posts with label गझल. Show all posts

Sunday, July 03, 2011

निरोप कायमचा - गझल

आता भेटू नको पुन्हा तू निरोप देतो कायमचा
दिलास तितका त्रास पुरे मी निरोप घेतो कायमचा

प्रेम कसे झाले, फुलले, कळले न कधी मजला तेव्हा
क्षणिक सुखाच्या मागे सगळा गुंता होतो कायमचा

नाती, गोती, जाती, पाती बनल्या भिंती फक्त तुला
नव युगातही अडाणीपणा रक्त शोषतो कायमचा

वचन दिले अन वचन घेतले वजन राहिले ना शब्दा
प्रेमामधल्या आठवणींचा चोथा उरतो कायमचा

परिस्थितीला ठरवुन दोषी, अशी कशी सुटशील सखे
लढल्याविन जो हरतो पश्चात्तापी झुरतो कायमचा

ॐ

Thursday, June 16, 2011

अशात भेटलो कुठे - गझल

मी जुन्या मला अशात भेटलो कुठे
मस्त जीवना अशात भेटलो कुठे

भावना मनात ठेवल्या नि कोंदल्या
मुक्त अंबरा अशात भेटलो कुठे

कूपमंडुका समान खुंटली मती
भव्य सागरा अशात भेटलो कुठे

गोंधळात कर्म वेंधळी, कटु फळे
शांत निर्झरा अशात भेटलो कुठे

राहिला न धर्म, भक्तिभाव लोपला
देव मंदिरा अशात भेटलो कुठे

नोकरीत व्यस्तता नि व्यस्तता घरी
धुंद पाखरा अशात भेटलो कुठे

मज कसे कळेल निस्तरायचे कसे
कारणास आरशात भेटलो कुठे

-ॐ

Tuesday, May 05, 2009

जुळवून घे

जे मिळाले ते गुमान लवून घे
या जगाशी घे पुन्हा जुळवून घे

ओळखीचे राहिले नाही कुणी
आरशापुढला दिवा विझवून घे

वाट प्रगतीची कधीची खुंटली
घोंगडे पाण्यामध्ये भिजवून घे

तोकड्याचे दुःख कुठले वाहते
धाकल्याचेही जरा उसवून घे

योजनांमधली हवा गेली जरी
कल्पनांचा तू फुगा फुगवून घे

कौल हृदयाचा कुणी का ऐकतो
तर्कबुद्धीने मना फितवून घे

राहणे 'ॐकार' कसले रे इथे
चांगले म्हणुनी मला फसवून घे

Sunday, January 04, 2009

अधिर

पळभर तुला पाहतो
विव्हळत मनी राहतो
जवळ सखे अलगद ये
सुखवत अधिर हृदयाला

लाजुन मधुर तू दिसता
धडधड किती धडधडते
गडद भुरे नयन हिरे
लपवत अधिर हृदयाला

मखमल जणू गाल तुझे
अवखळ हास्य सांडती
अधर सुखे स्पर्शात हे
भिजवत अधिर हृदयाला

कोमल कृष्ण कुंतल ते
नकळत श्वास धुंदवती
तनुवर जे पसरुनिया
बिलगत अधिर हृदयाला

(ही कविता चालीवर बांधलेली असल्याने वृत्तबद्ध नाही)

शब्द कुठे हे गेले

शब्द कुठे हे गेले माझे
शब्द कुठे हे गेले

डोळ्यांमधले भाव वाचता
सांगत असता तसेच बहुदा
पाझरून ते गेले माझे
शब्द कुठे हे गेले

चमचमणाऱ्या कर्णफुलांचे
मोहक हसणे पाहुन बहुदा
मोहरून ते गेले माझे
शब्द कुठे हे गेले

डोळ्यांमधली मादक सुंदर
सलज्ज थरथर पाहुन बहुदा
शहारून ते गेले माझे
शब्द कुठे हे गेले

सुरेख नाजुक माळ गळ्यातिल
नितळ कांतिवर अशी विलसता
हरखूनच ते गेले, माझे
शब्द कुठे हे गेले

सखी साजणी पाहुन माझी
प्रेमफुलांची चादर बहुदा
पांघरून ते गेले, माझे
शब्द कुठे हे गेले

असे काय झाले

असे काय झाले, मला ना कळाले
कसे तास मिनिटाप्रमाणे पळाले

किती वादळे पाहिली सोसली मी
कसे धैर्य श्वासांमध्ये हे गळाले

मनासारखे वागणारे हृदय हे
स्वतःहून का आज कोणा मिळाले

मला राहवेना कुणा पाहवेना
कसे गारव्याने किनारे जळाले

असे गोडसे स्वप्न माझे, कळेना
जपू या कसे मी, असे वेगळाले

कवी

केल्या कितीक गझला ना भावल्या कुणाला
या भावना मनाच्या ना समजल्या कुणाला

हृदयात तोच ठेका परि का मनात हेका
ज्या स्पंदल्या कधी त्या का कोंदल्या कुणाला

हा वेग स्पंदनांचा आवेग भावनांचा
धाराहि आसवांच्या ना थांबल्या कुणाला

जाणीव ना तरी का मातीस नांगराची
रुतल्या जरी कळा या ना बोचल्या कुणाला

झालो जरी अगस्ती प्राशूनि सागराला
लाटा जरी स्वतःच्या या जागल्या कुणाला

क्षणमात्र मात्र रुसवा आहे उगाच फसवा
'ॐकार' भाग्यरेषा या लाभल्या कुणाला

नकळे मजला

चैन का नसे नकळे मजला
काय सखे हे झाले मजला

जेथ पाहतो तेथ तू दिसे
प्रेम-आंधळे केले मजला

चंद्र रात्रिचा दिवसा उगवे
ऊन चांदणे दिसले मजला

गारवा इथे गारवा तिथे
काय तुजकडे ढकले मजला

प्रेम असे तू दिले घेतले
हर घटकेस सुखवले मजला

नाही

आज असता तू इथे कसलीच मजला भ्रांत नाही
पण तरी चंचल किती हे हृदय माझे शांत नाही

काय होता स्पर्श तो बेभान होतो जाहलो मी
आठवांच्या संगतीने मन उगाच निवांत नाही

चेहरा तव गोड आहे जाणले होते कधीचे
गोडवा तो चाखण्यासम गोडसा दृष्टांत नाही

रेशमी पाशात आहे आज सारे विसरलो मी
वाटते बाहूंपुढे या आज कुठला प्रांत नाही

काय हे 'ॐकार' वदसी, जाणसी का तू तरी ते
बोल माझे अनुभवाचे सांगतो, वेदांत नाही

स्वप्न

हात हा हातात आहे
काय मी स्वप्नात आहे

कोणती आहे कला ही
चंद्र ना गगनात आहे

कोठुनी आला सभोती
गोडवा गंधात आहे

टोचती ताज्या कळ्या ह्या
काय त्या स्पर्शात आहे

चेहरा नाही परी अस्तित्व
ते सगळ्यात आहे

स्वप्न आहे वाटते
उठवू नका अर्ध्यात आहे

तुझ्यामुळे

आज जीवनी अधांतरी मी तुझ्यामुळे
जाणतो न हे घडे असे का तुझ्यामुळे

वेळ चुकीची गाठलीस तू अशी कशी
ताळमेळ ना खेळ चालला तुझ्यामुळे

रात्र अमेची चांदण्यातली जुनी बरी
आज निशेचा दिवस जाहला तुझ्यामुळे

काय पाहतो काय ऐकतो इथे तिथे
आवडे जरी तरी न स्मरते तुझ्यामुळे

खोदतो उगाच खोल खड्डे इथे पुन्हा
आज जुन्यावर नवीन जखमा तुझ्यामुळे

वाट चालताच वाटते वाट लागली
तरी पुन्हा मी तुझ्यासमोरी तुझ्यामुळे

Sunday, November 18, 2007

चकवा

का असे घडते इथे, कळले कधी का ना मला
मार्ग जो चोखाळला त्याने दिला चकवा मला

पौर्णिमेच्या चांदण्याची पाहतो का वाट मी
द्वादशीचा चंद्रही नाही कधी दिसला मला

वाळवंटी वाढलो अन् सागराला भेटलो
पोहणे सोडाच, ना आले कधी भिजता मला

रूप बदले, रंग बदले मी स्वत:ला शोधतो
आरश्याचा चेहरा म्हणतो कधी सरडा मला

चपलता आता पुरे 'ओंकार' पळण्या अंत ना
झाकुनी डोळे उभा, आतातरी पकडा मला

ओंकार कर्‍हाडे

प्रकाशित मनोगत दिवाळी अंक

Thursday, June 07, 2007

उद्या

का 'उद्या'साठीच जागा 'आज'ला नाही कुठे
काळ वाहे, धावुनी त्या गाठला नाही कुठे

रोजच्या काबाडकष्टा ज्या 'उद्या'ची प्रेरणा
रम्य अन् असतो उद्या, तो भेटला नाही कुठे

कर्म करण्याचाच प्रण केला, फळे ना चाखली
वृक्ष तो वठला तरीही, छाटला नाही कुठे

गुंतलो, हा खेळ कसला, खेळवे ना सोडवे
का कधी हा द्यूतक्रीडा वाटला नाही कुठे?

हे प्रभो, तू घेतला का हात होता अखडता
झोळणा मज हातचा तर फाटला नाही कुठे.

Sunday, August 13, 2006

झुरळे

शनि, ३०/०७/२००५ - २३:३३

येथे नव्या दमाने, ही धावणार झुरळे
मारा किती कशीही, ही राहणार झुरळे

ओटा बने पटांगण, भांडे सुरेख मंच
जोशात भाषणे गुपचुप ठोकणार झुरळे

आबालवृद्ध जमती, जाती भरून भिंती
सारे मिळून खाती, ना भांडणार झुरळे

ही रक्तवर्ण सेना, मागे कधी हटेना
पिळदार ना मिशा पण, ना हारणार झुरळे

जरि रोज रात्रपाळी, रविवार मेजवानी
बेगॉनच्या नशेने, ही धुंदणार झुरळे

(झुरळग्रस्तगृहत्रस्त) ॐ

मला काय त्याचे

गुरु, २६/०५/२००५ - ०१:४९

असे थाट शाही, मला काय त्याचे
खुळा एक हाही, मला काय त्याचे

न पांडित्य याचे, असा प्रांत कोठे
नसे मान्य काही, मला काय त्याचे

असे ते पटेना, दुरुस्ती सुचेना
कुठे तर्क नाही, मला काय त्याचे

जुनेही कळेना, नवे आवडेना
शिव्या लाख वाही, मला काय त्याचे

असे धूळ चष्म्यावरी साचलेली
म्हणे सत्य पाही, मला काय त्याचे

ढळे तोल जड हा, तनू सावरेना
तरी पीत राही, मला काय त्याचे

अनाहूत सल्ला, पुन्हा येत आहे
दिशांतून दाही, मला काय त्याचे

ॐ

ब-याच वेळा...

शनि, २१/०५/२००५ - १३:३०
विडंबन (बऱ्याच वेळा ...)

दाबून भुंकण्याला, वळतो ब-याच वेळा
घालून शेपटी मी, पळतो ब-याच वेळा

अंदाज याचसाठी, बांधू नये फुकाचा
हा नेम माणसाचा, चुकतो ब-याच वेळा

दिसता दिवे कुठेही, रस्त्यावरी कडेला
साधून एक संधी, *ततो ब-याच वेळा

लावू नकोस आता, ही साखळी गळ्याला
दारामध्ये उगा मी, *गतो ब-याच वेळा

सोयीनुसार 'बांधा', सोयीनुसार 'सोडा'
शब्दातला न अर्थ, कळतो ब-याच वेळा

हे तोंड मी उघडता, धाबे दणाणते ना?
मी जांभईत मग्न, असतो ब-याच वेळा

चपला बऱ्याच मिळती, पण एक एक जोड
मागे पुढे विजोड, खुपतो ब-याच वेळा

पुतळ्यासमोर कोण्या, नमतो कधी जरासा
का गवतफूलगुच्छ, फुलतो ब-याच वेळा

-रुक्ष (ॐ)

देहाचा बाजार

रवि, १५/०५/२००५ - २२:०७

हा जुना आजार आहे
मांडला बाजार आहे

तनक्षुधा आहे असूरी
सजवला बाजार आहे

रिचवण्या हे घट सुरेचे
भिजवला बाजार आहे

लाल नेत्री आग शमण्या
नागला बाजार आहे

जीवनी बेधुंद ठेका
थिरकला बाजार आहे

दोन वेळी पोट भरण्या
जागला बाजार आहे

भावला आहे कुणा वा
झोंबला बाजार आहे

मागणीला पुरवठा हा
सरळसा व्यवहार आहे

ॐ

दुःखात ना बुडालो

बुध, ११/०५/२००५ - ०१:२२

दुःखात ना बुडालो
अश्रूत ना बुडालो

केल्या टवाळक्या अन्
वचनात ना बुडालो

जवळीक ना म्हणूनी
विरहात ना बुडालो

तर्कास पूजिले अन्
रुसव्यात ना बुडालो

दृष्टीस सर्व सौख्ये
स्पर्शात ना बुडालो

बिलगूनिया सुरेला
सत्यात ना बुडालो

वर्षात चार काळ्या
प्रेमात ना बुडालो

अभियांत्रिकी शिकूनी
जगण्याविना बुडालो

-ॐ